Mity i Fakty:

Przepisy

Ignorantia iuris nocet – nieznajomość prawa szkodzi

Skręcając w lewo lub w prawo podczas jazdy drogą z pierwszeństwem przejazdu na skrzyżowaniu oznaczonym znakiem określającym drogę z pierwszeństwem przejazdu nie ma obowiązku sygnalizowania kierunkowskazem wykonywania tego manewru

Ustawa Prawo o Ruchu Drogowym w Art. 22. 5. brzmi: „Kierujący pojazdem jest obowiązany zawczasu i wyraźnie sygnalizować zamiar zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu oraz zaprzestać sygnalizowania niezwłocznie po wykonaniu manewru.”

Wykonywanie manewru skręcania w lewo lub w prawo na skrzyżowaniu (niezależnie od ustaleń pierwszeństwa przejazdu) jest zmianą kierunku jazdy. Z tej przyczyny zamiar jego wykonania winien być poprzedzony sygnalizowaniem kierunkowskazem.

Najczęściej w takich przypadkach nagminne łamanie przepisów przez kierowców wynika z tzw. zjawiska „owczego pędu”* i zewnątrzsterowności.** Część kierowców niegdyś odebrała wątpliwej wartości szkolenie podstawowe i wciąż nie znając przepisów uważa, że postępuje słusznie. Pozostała część kierowców  równie zdezorientowana i nie dysponująca dostateczną znajomością przepisów, obserwuje zachowania tych pierwszych, bierze z nich przykład i naśladuje niepoprawność.

* Zjawisko owczego pędu – Wykonywanie pewnych czynności (zachowania) wynikające ze skłonności naśladowania osób, z którymi dana osoba chce się utożsamiać. Zjawisko to ma miejsce szczególnie wtedy, gdy wybór dokonywany jest pod wpływem innych ludzi. Zachowania takie wynikają z faktu, że dużą część społeczeństwa stanowią osoby zewnątrzsterowne.

** Zewnątrzsterowność – cecha osobowości przejawiająca się poleganiem na innych osobach, zależności od ich decyzji i od innych sił zewnętrznych.

Znaki pionowe są ważniejsze niż znaki poziome

Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych w Rozdziale 1 (Przepisy Ogólne) w § 2. 6. brzmi: „Znaki poziome odzwierciedlające znaki pionowe ostrzegawcze lub zakazu stanowią powtórzenie zastosowanych znaków pionowych.”

Bez komentarza…

Światła są ważniejsze od znaków drogowych

Ustawa Prawo o Ruchu Drogowym w Dziale II (Ruch Drogowy), w Rozdziale 1 (Zasady Ogólne) brzmi: „Sygnały świetlne mają pierwszeństwo przed znakami drogowymi regulującymi pierwszeństwo przejazdu.”

Warto pamiętać, że sygnały świetlne nie stanowią priorytetu wobec pozostałych znaków drogowych.

Wykonując manewr zawracania na skrzyżowaniu (na drodze z pierwszeństwem) należy ustąpić pierwszeństwa wszystkim pozostałym kierującym – również nadjeżdżającym z drogi podporządkowanej

Do 20 czerwca 1997 roku Kodeks Drogowy zobowiązywał w takiej sytuacji do ustąpienia pierwszeństwa przejazdu wszystkim pozostałym kierującym – również nadjeżdżającym z drogi podporządkowanej.

W nowym Prawie o Ruchu Drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r. zapis ten nie istnieje – nie bez przyczyny. Obecnie w Polsce jest zarejestrowanych ponad 22 mln pojazdów. Gwałtowny rozwój motoryzacji sprawił, że coraz większe natężenie ruchu nie pozwalało na to, by przepis ten pozostawić w mocy prawnej. Zawracający na skrzyżowaniu (jadący drogą z pierwszeństwem) ustępując nadjeżdżającym z drogi podporządkowanej nagminnie utrudniali by ruch drogowy i powodowali tzw. korki, uniemożliwiając tym samym ruch drogowy na drodze z pierwszeństwem. W następstwie doprowadzało by to do kuriozalnej sytuacji polegającej na tym, że jadący drogą podporządkowaną mieli by pierwszeństwo przed jadącymi drogą z pierwszeństwem! Obecnie kierującego, który na skrzyżowaniu (na drodze z pierwszeństwem) zamierza wykonać manewr zawraca obowiązują takie same zasady jak przy wykonywaniu innych manewrów związanych ze zmianą kierunku jazdy. Oznacza to, że kierujący zawracając na drodze z pierwszeństwem (również na skrzyżowaniu) zobowiązany jest do ustąpienia pierwszeństwa nadjeżdżającym z przeciwka (drogą z pierwszeństwem), a następnie wykonuje manewr zawracania mając pierwszeństwo przed pojazdami nadjeżdżającymi z drogi podporządkowanej. Łamiąc tę zasadę i wymuszając pierwszeństwo, tym samym stwarzając poważne zagrożenie w takich sytuacjach wielu kierowców potwierdza, iż zatrzymało się w czasie ponad 20 lat temu!

Za prowadzenie pojazdu bez wymaganych uprawnień policjant jedynie „odroczy” możliwość ich uzyskania

Prowadzenie pojazdu bez uprawnień jest uznane za wykroczenie – w niektórych przypadkach nawet za przestępstwo. Jest to uzależnione od przyczyny z jakiej kierujący nie posiadał wymaganych uprawnień podczas kontroli drogowej. Zwykle jest to jedna z poniższych przyczyn i adekwatne do nich sankcje karne w postaci:

1. Kierujący zapomniał zabrać ze sobą uprawnień

Jest to wykroczenie i zgodnie z Taryfikatorem Mandatów Karnych kierujący otrzymuje mandat w wysokości 50 zł. W przypadku braku posiadania innych wymaganych dokumentów do kontroli drogowej, kierujący otrzymuje mandat karny w wysokości 50 zł za każdy  brakujący dokument.

2. Kierujący w ogóle nie posiada uprawnień – nigdy ich nie uzyskał

Tego rodzaju kwalifikacja czynu jest definiowana jako wykroczenie – art. 94 Kodeksu Wykroczeń. W przypadku Orzeczenia Sądu stwierdzającego popełnienie tego rodzaju wykroczenia grozi sankcja karna w postaci grzywny (od 20 zł do 5 000 zł), a także zakazu prowadzenia pojazdów.

Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks Wykroczeń art. 94

§ 1. Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze grzywny.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto prowadzi na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu pojazd pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu.
§ 3. W razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, można orzec zakaz prowadzenia pojazdów.

3. Kierującemu uprawnienia zostały czasowo zawieszone

Przez czasowe zawieszenie uprawnień należy rozumieć sytuację gdy prawo jazdy zostało zatrzymane na 3 miesiące za przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym o ponad 50 km/h lub za przewożenie osób w liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w dowodzie rejestracyjnym.

W przypadku stwierdzenia podczas kontroli drogowej, że kierujący mimo zawieszenia uprawnienia dopuszcza się czynu zabronionego w postaci prowadzenia pojazdu, podejmowana jest decyzja o przedłużeniu czasowego okresu zawieszenia do 6 miesięcy.

Jeżeli kierujący mimo  przedłużenia czasowego okresu zawieszenia do 6 miesięcy wciąż dopuszcza się czynu o którym mowa, może zostać ukarany całkowitym cofnięciem uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Oznacza to konieczność powtórnego zdawania egzaminu na wszystkie kategorie prawa jazdy, jakie posiadał.

4. Kierującemu uprawnienia zostały cofnięte

Jeżeli na mocy decyzji administracyjnej kierującemu zostały cofnięte uprawnienia do prowadzenia pojazdu, a mimo to nadal prowadzi on pojazd, stanowi to przestępstwo z art. 180a Kodeksu Karnego.

„Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

Imperitia culpae adnumeratur – brak doświadczenia zaliczam do winy